Diyardan bağırıyorum, kimse beni duymuyor!Son umudumdu… Şimdi çaresizliğin getirdiği haksız bir ölümle yüz yüzeyim.“Tüm hücrelerim: Böyle ölmemeliydim!” diye haykırıyor. Dizlerim toprağa düştü,ellerim toprağı kucakladı.Gözyaşlarım toprakla harman oldu. Ben kimsesiz kaldım, anlayamıyorum!Başka zaman olsa duyarlardı…Şimdi kızgınım,yaşananlara… Ayaklarımla ağlayarak toprağı eşeliyorum,sinirden, çaresizlikten.Bir...